เขาและเธอ ชายหญิงแปลกหน้าที่ดันต้องมาจูงมือกันเที่ยวในนครแห่งความโรแมนติก…
เดี๋ยวนี้ใครๆ ในกรุงเทพฯ ก็คลั่งไคล้เกาหลี สาวออฟฟิศสีลมร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือดเพราะ Autumn in My Heart, คุณแม่บ้านย่านลาดพร้าวก็หัดดองกิมจิกับ แดจังกึม, เด็กสยามแห่ตัดผมทรงเดียวกันจนดูไม่ออกว่าใครเรน ใครดงบังชิงกิ ฯลฯ สารพันความฮิตและอินเทรนด์นี้ทำให้ใครๆ ก็อยากไปสัมผัสไออุ่นในสถานที่ๆ เบยองจุนเคยหัวเราะ และจอนจีฮุนเคยร้องไห้
ชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่งก็เลือกที่จะไปเที่ยวเกาหลีด้วยเหตุผลที่ไม่ซ้ำใคร ทั้งคู่ไม่ได้ไปด้วยกัน แต่กลับพร้อมกัน…
ชายหนุ่ม (เต๋อ – ฉันทวิชช์ ธนะเสวี) ผู้ชายที่จะไปย่ำแดนกิมจิด้วยรองเท้าแตะคีบ และเสื้อยืดย้วยๆบวกกางเกงขาสั้น เขาเป็นคนเดียวในกรุ๊ปทัวร์ที่ไม่มีครอบครัวหรือคนรักมาด้วย บางทีที่นั่งว่างเปล่าข้างๆ อาจเป็นสาเหตุให้เขาเมามายขนาดนี้ในวันเดินทางหลังล้อเครื่องแตะพื้นผิวท่าอากาศยานกรุงโซล โปรแกรมเที่ยวตามรหัสนรก 6-7-8 (ตื่นนอน – กินข้าว – …
MAMIYA เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์ปิ้งย่างแบบยากินิกุและชาบู ชาบู แบบ 2 IN 1 ในโต๊ะเดียว ซึ่งเป็นจุดที่ต่างจากร้านอื่นซึ่งต้องเลือกแค่อย่างเดียวเท่านั้น ที่จั่วหัวว่าเป็นสวรรค์ของคนทานเนื้อเพราะที่นี่มีเนื้อให้เลือกทานเยอะมากหลากสไตล์ เช่น เนื้อลาย ริบอาย เนื้อสันใน เนื้อไทยโกเบ เนื้อหมักพริกไทยดำ เป็นต้น นอกจากเนื้อแล้วก็ยังมีซีฟู๊ดสดๆ นำเข้าจากต่างประเทศ หอยแมลงภู่ตัวใหญ่เบิ้ม หอยเชลล์ กุ้งสด ที่เรียกได้ว่าคัดคุณภาพทุกจาน
ยากินิกุของร้านไม่เพียงแต่เด่นเรื่องความสดใหม่ และความพิเศษของเนื้อชนิดต่างๆที่ทางร้านพิถีพิถันเลือกวัตถุดิบที่ดีมีคุณภาพจากประเทศญี่ปุ่น เพื่อให้คนทานได้ทานของสดใหม่ แต่ยังรวมถึงเรื่องของรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ เมื่อได้ชิมเนื้อย่างที่สุกแบบพอดีๆไม่มากจนเกินไป ก็จะได้สัมผัสนุ่มๆของเนื้อ และยิ่งเมื่อทานพร้อมกับน้ำจิ้มยากินิกุที่ผสมจากโชยุ น้ำมะนาว ซอสยากินิกุ พริก กระเทียม ต้นหอมสด และโคจิจาง …
หยางซั่ว (Yangshuo) อาจจะเป็นชื่อที่ไม่คุ้นหูนักท่องเที่ยวโดยส่วนใหญ่เท่าไหร่ แต่ถ้าบอกว่า กุ้ยหลิน ก็คงจะร้อง อ๋อ ไปตามๆกัน จริงๆแล้วหยางซั่วนั้นเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกุ้ยหลินซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐกวงสี ประเทศจีน จึงมีความสวยงามในแบบฉบับของกุ้ยหลินทุกอย่าง แต่มีความเป็นชนบทมากกว่า ถ้าอยากลองสัมผัสธรรมชาติให้มากขึ้นอีกนิด เราแนะนำว่าลองไปหยางซั่วเถอะ
เงาของภูเขารูปร่างแปลกตา เรียงรายเหลื่อมล้ำและสลับซับซ้อนทอดตัวยาวไปตามไหล่ถนน เป็นภาพที่เห็นผ่านหน้าต่างรถนอน sleeper bus หลังจากหลับๆ ตื่นๆ มาทั้งคืน ฉันหยิบนาฬิกาขึ้นมาดู บอกเวลาตี 4 ซึ่งเป็นเวลาท้องถิ่น แอร์เย็นฉ่ำภายในรถบวกกับความสะลึมสะลือทำให้รู้สึกราวกับว่ากำลังฝันไปรึเปล่า
“ %$#@^_^& ” เสียงตะโกนเป็นภาษาจีนจากคนรถปลุกผู้โดยสารดังขึ้นในขณะที่ฉันกำลังปล่อยอารมณ์ให้เพลิดเพลินไปกับเงาตะคุ่มๆของขุนเขาตรงหน้า รถทยอยจอดส่งผู้โดยสารตามจุดต่างๆ ทุกครั้งที่รถจอดฉันพยายามสอดส่องสายตาไปรอบๆก็เห็นแค่เพียงสามแยกเล็กๆ บ้านกระท่อมเก่าๆ ภูเขา และทุ่งนา ไม่มีแม้กระทั่งป้ายบอกชื่ออำเภอ …
