จังหวัดอุดรธานี ร่วมกับอำเภอกุมภวาปี องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานีและเทศบาลตำบลเชียงแหว กำหนดจัดงานเทศกาลทะเลบัวแดงบาน หนองหานกุมภวาปี ประจำปี 2553 ในระหว่างวันที่ 15-17 มกราคม 2553 ณ บริเวณวัดบ้านเดียม ตำบลเชียงแหว อำเภอกุมภวาปี

นางธัญภา?? นิโครธานนท์? ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานอุดรธานี เปิดเผยว่า การจัดงานเทศกาลทะเลบัวแดงในครั้งนี้ถือเป็นโอกาสอันดีในการส่งเสริมและประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวในพื้นที่อำเภอกุมภวาปีให้เป็นที่รู้จักเพิ่มมากขึ้น โดยหนองหานนั้นได้ถูกประกาศให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพันธุ์นก พันธุ์ปลา และพืชน้ำจำนวนมาก อีกทั้งธรรมชาติของหนอหานยังได้บรรจงสร้างทะเลบัวแดงที่งดงาม ซึ่งในช่วงเดือนธันวาคม – กุมภาพันธ์ ของทุกปี นักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับทะเลบัวแดงที่บานเต็มท้องน้ำไกลสุดลูกหูลูกตา

นอกจากนี้นักท่องเที่ยวจะได้พบกับกิจกรรมภายในงานอาทิ การสักการะพระมหาธาตุเทพจินดา การประกวดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น การแข่งขันกีฬาพื้นบ้าน การล่องเรือชมธรรมชาติรอบ ๆ หนองหาน และอื่น ๆ อีกมากมาย โดยนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวงานยังสามารถแวะชมแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญต่าง ๆ ในอำเภอกุมภวาปี

ททท.สำนักงานอุดรธานี จึงขอเชิญชวนท่านเที่ยวงานเทศกาลทะเลบังแดงบาน หนองหานกุมภวาปี ประจำปี 2553 สัมผัสกับทะเลบัวแดงที่สวยไม่แพ้ที่ใด สนใจสามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ ที่ทำการปกครองอำเภอกุมภวาปี โทรศัพท์? 0 4233 4446 สำนักงานเทศบาลตำบลเชียงแหว โทรศัพท์ 0 4223 6022 และ ททท.สำนักงานอุดรธานี โทรศัพท์ 0 4232 5406-7? ในเวลาราชการ

สายการบิน เตอร์กิช แอร์ไลน์ส เฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปี ในการบริการเที่ยวบินมายังกรุงเทพฯ จัดโปรโมชั่นตั๋วโดยสารชั้นประหยัดราคาพิเศษ จากกรุงเทพฯ สู่ปลายทางในยุโรป ด้วยราคาเดียวเพียง 19,135 บาท สิ้นสุดวันที่ 31 ตุลาคม 2552 นี้เท่านั้น สำหรับราคาตั๋วโดยสารดังกล่าวยังไม่รวมภาษีสนามบิน ภาษีน้ำมัน และประกันภัยการเดินทาง

ผู้โดยสารสามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่ เว็บไซต์ www.thy.com หรือ จองตั๋วโดยสารที่โทรศัพท์ 02 231 0300-7

ทัวร์เอื้องหลวง การบินไทย จัดโปรแกรมทัวร์พิเศษ การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เยี่ยมชมมัสยิดโบราณในกรุงเทพฯ? บริเวณชุมชนมุสลิมโบราณในเขตธนบุรีที่มีมัสยิดเก่าแก่และมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เพื่อขยายตลาดครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายชาวมุสลิมและผู้สนใจทั่วไป โดยจะมุ่งเน้นการนำเสนอการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสันติและสนิทสนมกลมกลืนของชุมชนไทยมุสลิม ไทยพุทธ ไทยจีน และ ไทยคาทอลิค ในบริเวณชุมชุมโบราณ ย่านธนบุรี ที่แม้มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม แต่ก็สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขแบบ ?แตกต่าง แต่ไม่แตกแยก? มายาวนานกว่าสองร้อยปี

โดยจะเริ่มเปิดตัวโปรแกรมทัวร์นี้ที่ประเทศปากีสถาน ในช่วงเดือนถือศีลอด ?รามาฎอน? (ประมาณปลายเดือนสิงหาคม ? กันยายน) ที่กำลังจะมาถึงนี้ ซึ่งเป็นช่วงโลว์ซีซั่นของตลาดมุสลิมทั่วไป ทั้งนี้ คาดว่าจะสามารถช่วยกระตุ้นให้เกิดการเดินทางมากขึ้นได้

นอกจากนี้ ยังเป็นการสนับสนุนนโยบายรัฐบาลในการส่งเสริมการค้าและการท่องเที่ยว ตลอดจนความสัมพันธ์อันดี ระหว่างประเทศไทยและกลุ่มประเทศมุสลิมอีกด้วย

นายฟิลิป วีระ บุนนาค ผู้อำนวยการฝ่ายภาคพื้นเอเชียใต้และกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)? กล่าวว่า โปรแกรมทัวร์เอื้องหลวง ชมมัสยิดโบราณในกรุงเทพฯ เป็นทัวร์ใหม่ล่าสุดของทัวร์เอื้องหลวง ซึ่งเป็นการเปิดตลาดใหม่เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

โดยเจาะตลาดชาวมุสลิมจากประเทศมุสลิม เช่น ปากีสถาน? บังคลาเทศ และกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง รวมถึงผู้สนใจทั่วไป นำเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ในชุมชนชาวมุสลิมโบราณในเขตธนบุรีและละแวกใกล้เคียงบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาและคลองบางหลวง ซึ่งเป็นที่ตั้งของมัสยิดโบราณที่สำคัญของประเทศไทยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี จนถึงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ประกอบด้วย ชุมชนมัสยิดต้นสน? มัสยิดกุฎีเจริญพาสน์? และมัสยิดบางหลวง ตามลำดับ

โดยมัสยิดทั้ง 3 แห่งนี้ ต่างมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และความน่าสนใจที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น มัสยิดบางหลวง เป็นมัสยิดเก่าแก่อายุกว่าสองร้อยปี? เป็นมัสยิดแห่งเดียวในโลกที่ก่อสร้างในรูปแบบคล้ายอุโบสถของไทยพุทธ และเป็นการผสมผสานศิลปะไทย จีน และฝรั่งเข้าด้วยกันได้อย่างงดงาม จนได้รับการจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวประเภท Unseen in Bangkok ด้วย

และพิเศษในช่วงเทศกาลรามาฎอน? ทัวร์เอื้องหลวงได้จัดเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับนักท่องเที่ยวชาวมุสลิม ไม่ว่าจะเป็นอาหารว่างสำหรับชาวมุสลิม พร้อมไกด์นำเที่ยวที่มีความรู้ด้านศาสนาและประเพณีวัฒนธรรมมุสลิม และสถานที่ทำละหมาดในมัสยิดที่ไปเยี่ยมชมซึ่งตรงตามบทบัญญัติศาสนาอิสลามที่กำหนดไว้

โปรแกรมทัวร์เที่ยวชมมัสยิดและชุมชนมุสลิมโบราณฝั่งธนฯ เปิดขายแล้วที่ตัวแทนจำหน่ายทัวร์เอื้องหลวง และที่การบินไทย ผู้สนใจสามารถติดต่อสอบถามและสำรองที่นั่งทัวร์เอื้องหลวงได้ที่ 02-628-2456-7 และ 02-288-7152-3? หรือสำนักงานการบินไทยทั่วโลก

ญี่ปุ่น? เมืองแห่งเทคโนโลยีไฮเทคสุดล้ำ และธรรมชาติอันสวยงามตระการตา จากเหนือจรดใต้ นอกจากนี้ญี่ปุ่นยังเป็นบ้านเกิดของเหล่าตัวการ์ตูนน่ารักๆ ที่เราคุ้นตากันดี ญี่ปุ่นคือประเทศในฝันของใครหลายๆคนที่อยากไปเยือนสักครั้ง ในชีวิตนี้ ผมเองก็เช่นกัน แต่ การไปท่องเที่ยวครั้งนี้ แน่นอนว่าไม่มีการง้อทัวร์ เพราะไม่อยากตะลอนแบบเท้าแตะพื้นได้ 10 นาทีแล้ววิ่งขึ้นรถ? อยากจะเที่ยวน้อยๆแต่เที่ยวนานๆ มากกว่า ก็เลยตัดสินใจวางโปรแกรมเดินทางเองทั้งหมด ถึงแม้จะขลุกขลักไปบ้าง แต่ก็น่าจะมันส์และมันส์กว่า ส่วนจะเป็นยังไงนั้น ลองไปดูกันครับ

จุดเริ่มต้นของการเดินทางในญี่ปุ่นครั้งนี้ ผมเลือกเที่ยวในแถบคันไซ (ภาคตะวันตก) ซึ่งมีเมืองศูนย์กลางชื่อคุ้นหูคือ โอซาก้า นั่นเอง ทันทีที่ล้อเครื่องบินแตะถึงพื้น ฝนฟ้าก็พร้อมใจกันตกลงมาต้อนรับการเดินทางของผมทันที แม้จะทำใจว่าต้องเจอฝนบ้างก็เถอะ แต่ไม่คิดว่าฝนที่นี่จะตกได้ตกดี ตกปรอยๆทั้งวัน ไม่ยอมให้เห็นพระอาทิตย์เลย

โปรแกรมท่องเที่ยววันนี้จึงต้องปรับเปลี่ยนเป็นโปรแกรมช้อปปิ้งแทน เป้าหมายของผมในวันนี้คือ ห้าง Bic Camera ตั้งอยู่ที่ย่านนัมบะ (Namba) ซึ่งเป็นย่านช้อปปิ้งแหล่งรวมศูนย์การค้าของโอซาก้าเลย

การเดินทางในโอซาก้า สะดวกมากครับ มีทั้งรถบัส รถรางและรถไฟใต้ดิน ผมซื้อบัตร One-Day Pass ซึ่งสามารถใช้ขึ้นรถไฟใต้ดินและรถบัส ได้ทุกสาย (เฉพาะในตัวเมืองโอซาก้านะ) โดยไม่จำกัดจำนวนครั้ง ภายในหนึ่งวัน ราคาแค่ 850 เยน ซึ่งถือว่าคุ้มมาก เพราะเดินทางเที่ยวนึงก็ราวๆ สองร้อยกว่าเยนแล้ว

ห้าง Bic Camera นี้เป็นห้างที่ขายสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่และมีสาขามากแห่งหนึ่งของญี่ปุ่นเลยครับ ข้างในนี้มีสินค้าต่างๆเยอะแยะมากมาย ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์มือถือ (ดีไซน์ล้ำมาก เห็นแล้วอยากสอยมาสักตัว แต่เค้าไม่ขายเครื่องเปล่า แถมซื้อมาก็ใช้กับบ้านเราไม่ได้ซะอีก – -?) ชั้นบนจะเป็นพวก AV (ไม่ใช่หนัง AV นะ) แต่เป็น Audio-Video พวกเครื่องเสียงและทีวีน่ะครับ แล้วก็มีของเล่น เกมส์ กล้องถ่ายรูป เยอะมากถึงมากที่สุด ส่วนราคาหรือครับ ดูแล้วก็ต้องส่ายหน้าแล้วบอกว่ากลับไปซื้อบ้านเราเถอะครับ

ของที่นี่ส่วนใหญ่ถ้าไม่แพงกว่าก็ราคาพอๆกับที่บ้านเราครับ (แต่ส่วนใหญ่จะแพงกว่าและบางรุ่นก็ใหม่กว่าบ้านเราด้วย) แต่ที่ผมสนใจก็คือ พวกของเล่นต่างๆ เช่นรถเหล็ก ชุดรถไฟ และของกระจุกกระจิกของค่าย TOMY ที่นี่จะขายถูกกว่าบ้านเราพอสมควร สุดท้ายก็เลยได้ของเล่นติดมือกลับไปฝากคนที่บ้านแทน (ห้างร้านที่นี่ส่วนใหญ่จะมีระบบสะสมแต้ม เพื่อแลกส่วนลดหรือของแถมด้วยนะครับ ใครที่มาซื้อบ่อยๆก็จะได้ประโยชน์มาก)

จุดหมายต่อไปของผมก็คือไปดูพวกกล้องและอุปกรณ์ที่ห้างขายเครื่องใช้ไฟฟ้าอีกแห่งก็คือ Yodobashi camera ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับสถานีโอซาก้าเลย (หรือถ้ามารถไฟใต้ดินก็ลงที่สถานี อูเมดะ : Umeda) บนห้างนี้ก็คล้ายๆกับที่แรก คือมีเครื่องใช้ไฟฟ้าเยอะมาก แต่ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางกล้องดิจิตอลและอุปกรณ์เสริมต่างๆ ซึ่งมีเยอะกว่าร้านบนพันทิพย์รวมกันซะอีก

ใครที่อยากได้สินค้าหายาก ที่ไม่มีขายในบ้านเรา มาที่นี่อาจจะเจอได้ไม่ยาก แต่เมื่อดูราคาแล้วก็ต้องทำใจครับ โดยเฉพาะกล้องและเลนส์ เมื่อคำนวณเป็นเงินไทยแล้วก็ตกใจ เพราะแพงกว่าบ้านเราไปเป็นหมื่นเลย ได้แต่เดินคอตกออกมา (ได้มาแค่โบชัวร์กล้องแทน TT)

แต่จุดหมายยังไม่หมดครับ ร้านสุดท้ายที่ผมตั้งใจจะไปดูก็คือ ร้านขายกล้องและอุปกรณ์มือสองที่มีสาขาในญี่ปุ่นเยอะมาก ชื่อร้าน Kitamura ตั้งอยู่อีกฟากของถนนตรงข้าม Yodobashi camera นี่เอง ร้านสาขาโอซาก้านี่จะอยู่บนตึกเล็กๆ ชั้น 4 กับ 5

ผมขึ้นมาที่ชั้น 5 ซึ่งเป็นชั้นอุปกรณ์มือสอง เข้ามาจะเป็นห้องไม่กว้างมากนัก แต่มีกล้องและอุปกรณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นของมือสองเต็มไปหมด สภาพที่เห็นถือว่าดีมากๆ (แทบไม่น่าเชื่อว่าเป็นของมือสอง)? สนนราคาเมื่อคำนวณดูแล้วก็พบว่า ถูกกว่าซื้อมือสองที่บ้านเราเสียอีก แถมสภาพก็ดูแทบไม่ออกว่าเป็นของมือสอง คือใหม่มาก? เมื่อลองจนแน่ใจว่าไม่สามารถห้ามกิเลสได้แล้ว ก็ลองต่อราคาดูปรากฏว่ายังลดได้อีกนิดหน่อย (คนขายใจดีครับ ให้ลองเลนส์จนพอใจ แม้คุยกันไม่รู้เรื่องแต่ภาษามือก็ช่วยได้มากเลย) งานนี้เลยได้ถอยเลนส์ระดับเทพในราคามนุษย์เงินเดือน มาสองตัวพร้อมฟิลเตอร์ดีๆมือสอง ในราคาเบาๆกลับออกมา ดีใจได้เสียเงินสักที (ฮา)

ถือว่าภารกิจวันแรกบรรลุผลไปด้วยดี ช้อปเพลินจนค่ำ ท้องเริ่มจะหิวแล้วแวะหาราเม็งอร่อยๆกินก่อนกลับที่พัก วันแรกหมดไปกับการช้อปปิ้งครับ (ฝนก็ยังไม่หยุดเลยนะเนี่ย) พรุ่งนี้ตามโปรแกรมจะไปชมวัดวาอารามที่เมืองหลวงเก่า ?เกียวโต? ครับ ไหนๆได้เลนส์มาละ ถือโอกาสพาเลนส์ไปทดสอบด้วยเลย (เผื่อมีปัญหาจะได้เอาไปคืนที่ร้านได้) ส่วนเรื่องราวจะเป็นยังไงติดตามต่อตอนหน้า ; )

บทความโดย monotrendy

นายชุมพล ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีเปิดการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานเซี่ยงไฮ้ ตั้งอยู่ ณ อาคาร LCH Centre เลขที่ 3004 ? 3005 นครเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมี ดร.วิลาวัณย์ ตันวัฒนะพงษ์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา นางสาวกัญจนา ศิลปอาชา ที่ปรึกษาคณะกรรมการ ททท. นางสาวเพ็ญสุดา ไพรอร่าม รักษาการผู้ว่าการ ททท. นายสรรเสริญ เงารังษี ผู้อำนวยการภูมิภาคเอเชียตะวันออก ททท. และ ร.ต.ชัยวัฒน์ เจริญสุข ผู้อำนวยการ ททท. สำนักงานเซี่ยงไฮ้ ตลอดจนแขกผู้มีเกียรติ เข้าร่วมในพิธีเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2552 ที่ผ่านมา

ททท.สำนักงานเซี่ยงไฮ้จะรับผิดชอบดูแลตลาดด้านการท่องเที่ยวในมณฑลต่างๆใกล้เคียง ได้แก่ เทศบาลนครเซี่ยงไฮ้ มณฑลฝูเจี้ยน มณฑลหูเป่ย์ มณฑลอานฮุย มณฑลเจ้อเจียง มณฑลเจียงซี และมณฑลหูหนาน โดยมี ร.ต.ชัยวัฒน์ เจริญสุข ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงาน และนางสาวพรนันท์ สัณหจันทร์ ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักงาน นอกจากนี้ ททท. ยังเตรียมเปิด ททท.สำนักงานคุนหมิง ในเร็วๆนี้ เพื่อเพิ่มช่องทางในการประชาสัมพันธ์ประเทศไทยให้ครอบคลุมทุกมณฑลของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งคาดว่าจะดำเนินการแล้วเสร็จในปี 2553

กระแสความแรงของดีเจสาว ผมสั้น ตาโต และเป็นที่รู้จักกันมากจากภาพยนตร์สร้างชื่อเรื่อง รัก/สาม/เศร้า? เมื่อปีก่อน ส่งผลให้ก้อย รัชวิน วงศ์วิริยะ มีงานเข้ามาทั้งหนังและละคร รวมถึงการเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าดังอย่างต่อเนื่อง นับได้ว่าเป็นสาวที่ฮอตและแรงมากจริงๆ ในพ.ศ.นี้ และด้วยบุคลิกที่สดใส ร่าเริง D+Plus จึงอดไม่ได้ที่จะดึงเธอเข้ามาร่วมพูดคุยด้วยในฉบับนี้

เธอเปิดประเด็นเล่าถึงผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดให้เราฟัง พร้อมกับบอกว่าไลฟ์สไตล์ประจำวันของเธอก็เกี่ยวข้องกับไอทีและอินเทอร์เน็ตด้วยไม่น้อย

ส่วนใหญ่จะเป็นคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ? ไอพ็อด อะไรพวกนี้ค่ะ? คือด้วยความที่เราเป็นดีเจ เลยต้องใช้อุปกรณ์พวกนี้ฟังเพลงอยู่เป็นประจำ ส่วนอินเทอร์เน็ตก็เอาไว้ค้นหาข้อมูลต่างๆ ที่อยากรู้ เพราะก้อยทำงานทางด้านนี้? ต้องใช้การติดต่อสื่อสารกับผู้อื่น? ซึ่งก้อยเชื่อว่าตรงนี้ไม่ว่าทุกคนจะทำอาชีพอะไรก็ตาม อินเทอร์เน็ตเป็นสิ่งที่สำคัญ? อย่างอีเมล์มันเป็นการสื่อสารที่สามารถส่งผ่านข้อมูลได้ในระยะเวลาที่รวดเร็ว? และเว็บไซต์ต่างๆ ที่ช่วยหาข้อมูลในการทำงานของก้อย? ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเพลง หนัง? หรือความรู้รอบโลก การอัพเดทข่าว สถานการณ์ปัจจุบัน ทำให้ชีวิตเราง่ายขึ้นค่ะ อย่าง YOU TUBE? ก็จะเข้าไปหาพวกมิวสิควีดีโอ หนัง หรือว่าอะไรเกี่ยวกับเพลง? เพราะต้องอัพเดทตลอดเวลา? มันก็จะมีอะไรแปลกๆ ให้เราได้ดูด้วย

แม้คิวงานจะแน่นมากขนาดนี้ แต่เธอบอกกับเราว่า การจัดสรรเวลาในแต่ละวัน และไม่รับงานซ้อนกันเป็นเรื่องที่เธอทำอยู่เสมอเพื่อไม่ให้เป็นปัญหาในการทำงาน และแน่นอนว่า ถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่ กิจกรรมท่องเที่ยวเป็นเรื่องที่เธอชื่นชอบมาก

สถานที่ท่องเที่ยวประทับใจของสาวน้อยตาโต หน้าตาสดใสน่ารักคนนี้ หนีไม่พ้นสถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ในรูปแบบธรรมชาติที่เธอชื่นชอบนั่นเอง

ชอบปางอุ๋ง ที่แม่ฮ่องสอนค่ะ? เป็นที่ท่องเที่ยวธรรมชาติ ไม่แน่ใจว่าเขาเรียกว่าเป็นอุทยานหรือเปล่า? คือมันเป็นเหมือนป่า? เป็นโครงการในพระราชดำริของพระบรมราชินีนาถ? เป็นหมู่บ้านหนึ่ง? ซึ่งอยู่ในการดูแลของกรมป่าไม้? ชาวบ้านจะทำเป็นเกสต์เฮาส์? ซึ่งที่นั่นจะไม่ใช้ไฟฟ้า? พระบรมราชินีนาถทรงดำริไว้ว่าไม่อยากให้ธรรมชาติ สัตว์ป่า? และวิถีชาวบ้านถูกทำลายไป? ไม่อยากให้ความทันสมัยมาทำให้เปลี่ยน พอไปก็รู้สึกว่าเป็นธรรมชาติจริงๆ? ชาวบ้านก็จะปลูกบ้านเป็นบ้านไม้? ปลูกแบบง่ายๆ ไม่มีไฟฟ้า? เค้าจะปั่นไฟฟ้าใช้กันแค่ช่วงหกโมงเย็นถึงสี่ทุ่มเท่านั้น? ถ้าใครที่ไปพักก็จะใช้ไฟแค่ช่วงหกโมงเย็นถึงสี่ทุ่ม หลังจากนั้นก็จะไม่มีไฟใช้? ใครที่อยากสัมผัสธรรมชาติจริงๆ? ที่นี่จะเหมาะมาก? ซึ่งไฮไลท์ก็คือทะเลหมอก มันเป็นเหมือนอ่างเก็บน้ำใหญ่ๆ? พอเราตื่นมาตอนเช้าก็จะเห็นหมอกเยอะมาก? และก็จะมีหงส์อยู่ในอ่างเก็บน้ำด้วย? มีต้นไม้เรียงตามทางมีวิวที่สวยงามมาก? อากาศก็ดี? ไปแล้วรู้สึกถึงความเป็นธรรมชาติ? ที่ในชีวิตประจำวันเราไม่เคยสัมผัสมันเลย

บุคลิกของเธอที่คนส่วนใหญ่ออกจะติดภาพหวานๆ แต่จริงๆแล้วตัวตนของก้อยรัชวินเป็นคนที่เฮฮา สนุกสนาน ร่าเริง แถมไฮเปอร์และแอคทีฟใช่ย่อย เสียดายที่หน้ากระดาษหมดลงแล้ว เอาเป็นว่าถ้าใครชื่นชอบในเสน่ห์และตัวตนที่น่ารักของสาวน้อยตาโตคนนี้ อย่าลืมติดตามผลงานล่าสุดบนแผ่นฟิล์มของเธอก็แล้วกัน

ก้อยขอฝากผลงาน ภาพยนตร์ เรื่อง อนึ่ง…คิดถึงเป็นอย่างยิ่ง ด้วยนะค่ะ? ก็เป็นครั้งแรกที่ก้อยได้ร่วมงานกับไฟว์สตาร์? และก็อาบัณฑิต? เป็นการทำงานที่สนุกมากๆ? และบรรยากาศในการทำงานกองถ่าย? มันเป็นแบบสนิทสนมเหมือนพี่น้องกัน? เหมือนเป็นกลุ่มเพื่อนกันจริงๆ? ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถูกถ่ายทอดออกมาในหนังด้วยค่ะ? คนที่ไปดูก็จะได้กลิ่นไอของความเป็นเด็กในอดีต? ทำให้ย้อนรำลึกไปถึงวัยเด็ก? การผูกพันกับเพื่อนๆ? วีรกรรมต่างๆ? ที่ทำกันมา? อรรถรสของหนังเรื่องนี้มันจะครบรสมากๆ? ไม่ว่าจะเป็น? สนุก? ตลก ซึ้ง? เศร้า? ก้อยเชื่อว่าปิดเทอมนี้น้องๆ วัยรุ่นคงอยากดูเรื่องนี้ ก็อยากให้พาเพื่อนๆ ไปดูกันเยอะๆ? หรือว่าใครที่เรียนจบกันไปแล้ว และอยากกลับไปรำลึกความหลังก็อยากจะให้ไปดูหนังเรื่องนี้? รับรองว่าต้องประทับใจแน่นอนค่ะ

สวิตเซอร์แลนด์เมืองไทย… เมืองเล็กๆ ในสายหมอกกลางหุบเขาอันเงียบสงบ… เมืองแห่งสายน้ำ ทุ่งนา และทิวเขา… เมืองที่หลายคนจะต้องตกหลุกรักและอยากกลับไปเยือนอีกครั้ง และอีกครั้ง

เสียงลือเสียงเล่าอ้างที่ผ่านเข้ามามากมาย ทั้งจากคนรอบข้างที่เคยได้ไปสัมผัส จากภาพถ่าย จากโปสการ์ด จากเว็บบอร์ดห้อง Blueplanet ในเว็บ Pantip หรือแม้แต่ฉากในหนังในละครอย่าง รักจัง, อุบัติรักข้ามขอบฟ้า และที่อัพเดทสุดๆ ก็ต้อง Happy Birthday เป็นเหตุผลให้ฉันตอบรับคำเชื้อชวนไปเที่ยวปาย (เที่ยวเองไม่ง้อทัวร์) จากเพื่อนร่วมก๊วนทันทีแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง เพียงเพราะอยากสัมผัสอารมณ์ ปาย สักครั้งในชีวิต…

เที่ยวเองไม่ง้อทัวร์

แม้จะเป็นทริปสั้นๆ ที่พวกเรามีโอกาสสัมผัสเมืองปายกันแค่ 3 วัน (ช่วงหยุดวันพ่อที่ผ่านมา) แต่เวลาในการเตรียมตัววางแผนการเดินทาง หาพี่พัก และจัดโปรแกรมเที่ยวนั้น กลับนานถึง 3 เดือน เรียกว่าศึกษาข้อมูลบริโภคทฤษฎีกันจนแน่นปั๊ก ทั้งถามไถ่จากชาวบ้านชาวช่องที่เคยไปปายมาแล้ว ทั้งจากทางเว็บบอร์ด และบล็อกท่องเที่ยว ทำให้รู้ว่าการเดินทางไปปายนั้น ทำได้หลายทางเลือกทีเดียว ส่วนที่พักที่กินก็มีให้เลือกหลากสไตล์หลายอารมณ์ ที่สำคัญสถานที่เที่ยว (นอกกระแส) ที่น่าสนใจก็ยังมีอีกเพียบ… (ทีนี้ด้วยความที่โควต้าหน้ากระดาษมีเพียงน้อยนิด แต่ข้อมูลการเที่ยวปายนั้นมีมากโข ผู้เขียนขออนุญาตแนะนำเป็นลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล ตามที่ได้หามา ซึ่งทำสรุปไว้ให้ท้ายบทความแล้วกัน) ส่วนประสบการณ์จริงจากคนไม่เคยไปแล้วริอาจเที่ยวเองแบบไม่ง้อทัวร์ มีให้อ่านถัดไปเลยค่ะ

เดินทางสู่ปาย

บทสรุปการเดินทางเที่ยวปายสไตล์คนไม่เคยไปอย่างพวกเรา เริ่มต้นจากขาไปเดินทางด้วยรถทัวร์ กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ซึ่งใช้เวลาประมาณ 9 ชั่วโมง เราจึงเลือกเดินทางกันช่วงกลางคืนเพื่อไม่ให้กระทบวันเที่ยวซึ่งมีอยู่น้อยนิดแค่ 3 วัน และจากเชียงใหม่สู่เมืองปายด้วยรถตู้ของรีสอร์ท บ้านต้นไม้ปาย ที่จะไปพัก (จองไว้ล่วงหน้าเกือบ 3 เดือน) ซึ่งใช้เวลาเดินทางต่ออีกเกือบ 4 ชั่วโมง ส่วนขากลับเราเลือกบินกลับ โดยไปขึ้นเครื่องกันที่เชียงใหม่ ทั้งนี้เพื่อสงวนเรี่ยวแรงให้พอกลับไปทำงานในเช้าวันจันทร์ได้อย่างกระชุ่มกระชวยนั่นเอง :p และสำหรับแผนการกินและเที่ยวในแต่ละวัน ก็แน่นอนว่าเราวางแผนไว้แล้วเช่นกัน

1st ห้วยน้ำดัง-บ้านต้นไม้ปาย-โป่งน้ำร้อนท่าปาย-กองเลน -วนรอบเมืองปาย

วันแรก เมื่อมาถึงสถานนีขนส่งเชียงใหม่ รถตู้จากรีสอร์ทมาคอยท่ารอรับเราอยู่ก่อนแล้ว พวกเราไม่รอช้าส่งโปรแกรมเที่ยวให้ลุงคนขับทันที โดยก่อนเข้าที่พักขอแวะ ห้วยน้ำดัง เป็นสถานที่แรกซึ่งว่ากันว่าเป็นแหล่งชมทะเลหมอกที่สวยที่สุดในประเทศ เหมาะแก่การมายืนชมทะเลหมอกในยามเช้าและรอชมพระอาทิตย์ขึ้นคราวเดียว แต่รู้สึกพวกเราจะมาเยือนที่นี่ผิดที่ผิดเวลาไปหน่อย (ช่วงเที่ยงแก่ๆ) อย่างไรเสียห้วยน้ำดังก็ไม่ทำให้เราผิดหวังจริงๆ ทำเอาหายมึนสารพัดโค้งนับร้อยเป็นปลิดทิ้งกันเลยทีเดียว

2nd ตลาดเช้า-All about Coffee-วัดน้ำฮู-หมู่บ้านยูนาน- ภูโคลน-ถนนคนเดิน-ปล่อยโคมลอย

เช้าวันที่สองเริ่มต้นกันที่ ตลาดเช้า เดินชมเมืองยามเช้าแบบชิลล์ๆ จิบกาแฟกันที่ร้าน All about Coffee ร้านดังจากหนังรักจัง (กาแฟอร่อย เปิดเพลงได้ใจ) เลือกและส่งโปสการ์ด (เลียนแบบหนังรักจังเช่นกัน) กันที่ร้าน @PAI แวะร้านรวงน่ารักแถวๆ นั้น ปล่อยเวลาสักพัก แล้วไปนมัสการพระอุ่นเมืองที่ วัดน้ำฮู ซึ่งเชื่อกันว่าสร้างโดยพระนเรศวรมหาราช แต่ที่น่าอัศจรรย์คือพระพุทธรูปองค์นี้พระเศียรกลวง และมีน้ำมนต์ซึมอยู่ภายใน เมื่อสมควรแก่เวลามองนาฬิกาใกล้เที่ยง เราก็แวะไปที่ศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนาน หมู่บ้านสันติชล ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวัด เพื่อลองลิ้มชิมรสขาหมูน้ำแดงอันเลื่องชื่อ ทานคู่หมั่นโถตามแบบฉบับยูนาน นอกจากขาหมูอร่อยแล้ว จุดเด่นของที่นี่ก็คือบ้านดินที่สร้างได้สวย และโขดหินใหญ่ที่ด้านบนสร้างเป็นมังกรพันเสาหางชี้ฟ้าเป็นสัญลักษณ์ของหมู่บ้าน ถ่ายรูปมาเอาไปหลอกเพื่อนได้เลยว่าไปเมืองจีนมา :p

3rd แม่น้ำปาย-พระธาตุแม่เย็น-โจ๊กสมุนไพร-สะพานประวัติศาตร์ปาย-COFFEE IN LOVE

เช้าตรู่ของวันสุดท้ายเราออกมาถ่ายรูปและดื่มด่ำสายหมอกกันที่ แม่น้ำปาย ซึ่งอยู่ด้านหลังรีสอร์ท จากนั้นตามแผนเรามุ่งหน้าสักการะ พระธาตุแม่เย็น ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งจุดชมวิวเมืองปาย (เสียดายที่หมอกลงหนามาก เราจึงไม่เห็นวิวเมืองปายแม้แต่น้อย) สายหน่อยก็ให้ลุงคนขับพาเข้าไปที่ตลาด เพื่อกินโจ๊กสมุนไพร อิ่มหนำกันแล้ว ก่อนโบกมืออำลาปาย ก็ขอแวะไปแชะภาพกันที่ สะพานประวัติศาตร์ปาย Landmark ดั้งเดิมของปาย สร้างสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยทหารญี่ปุ่น จากนั้นปิดท้ายทริปนี้กันที่ Landmark แห่งใหม่ของปาย ร้านกาแฟ Coffee in love ซึ่งอยู่เลยจากสะพานไปไม่ไกล ที่นี่นอกจากแต่งร้านเก๋ กาแฟอร่อย และวิวสวยสะดุดตาแล้ว ยังมีพร๊อพสวยๆ เอาใจคนรักการถ่ายรูปอีกด้วย

ปล. ช่วงที่ไปเราเที่ยว นอกจากจะตรงกับหยุดวันพ่อแล้ว ยังเป็นช่วงที่เมืองปายมีการจัดงานเทศกาลหนังเมืองปายด้วย ทำให้คนเยอะมาก โดยเฉพาะถนนคนเดิน ลงจากรถ นึกว่าอยู่ตรอกข้าวสาร ส่วนตามสถานที่ต่างๆ หามุมถ่ายรูปยากมากเนื่องจากคนเยอะนั่นเอง ซึ่งนี่ก็ถือเป็นบทเรียนสำหรับครั้งแรกกับการสัมผัสเมืองปาย.. สงสัยต้องหาเวลาไปทำความรู้จักตีซี้กับ ปาย ให้มากกว่านี้แล้วล่ะค่ะ

ห้าเว็บลิงก์น่าสน สำหรับวางแผนเที่ยวปาย

• thai.tourismthailand.org เว็บการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย มีข้อมูลนำเสนอแน่นปั๊ก
• www.ilovepai.com นำเสนอทุกเรื่องราว ทุกแง่มุมเกี่ยวกับเมืองปาย
• www.pantip.com ห้อง Blueplanet มีทั้งเรื่องเล่าและภาพถ่าย จากผู้มีประสบการณ์เที่ยวปายให้อ่านมากมาย
• www.paitreehouse.com เว็บบ้านต้นไม้ปายรีสอร์ท มีรายละเอียดห้องพัก ราคา และการเดินทาง สำหรับผู้ที่สนใจ
• www.yahoo.com เช็คสภาพอากาศ หนาวมาก หนาวน้อย จะได้จัดเสื้อผ้าสำหรับใส่ไปเที่ยวถูก

มหานครนิวยอร์ก (New York City) ที่เราเคยเห็นภาพตึกสูงเสียดฟ้าเรียงรายกันแน่นขนัดนั้น ความจริงเป็นเพียงเกาะเล็กๆที่ชื่อว่า แมนฮัตตัน (Manhattan) ซึ่งตั้งอยู่ที่ขอบด้านหนึ่งของรัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เท่านั้นเอง

แต่ด้วยความที่เกาะที่ว่านี้ตั้งอยู่ปากแม่น้ำฮัดสัน อันเป็นทางที่ใครจะผ่านไปผ่านมาทางเรือ (ซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งหลักตั้งแต่ครั้งอดีต) ต้องผ่านต้องแวะ หรือถูกตั้งด่านตรวจกันในแถบนี้ ทำให้บริเวณรอบๆแถบนี้กลายเป็นเมืองท่าและชุมชนขนาดใหญ่ขึ้นมาเรื่อยๆ ส่วนฉายาหรือชื่อเล่นของเมืองนิวยอร์กเรียกกันอีกอย่างว่าเป็นเมือง? Big Apple
เมื่อคนมากขึ้น เนื้อที่ก็จำกัดเพราะเป็นเกาะ ก็เลยมีการสร้างตึกสูงๆ เป็นย่านธุรกิจการค้า กลายเป็นดงตึกระฟ้าที่เบียดกันแน่นจากย่านกลางของเกาะลงไปถึงตอนใต้ ผู้คนที่มีทุนทรัพย์หน่อยก็จะยังอาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์หรูหราราคาแพงบนตึกสูงย่านกลางเมืองได้ ส่วนใครที่ไม่อยากจ่ายแพงหรือไม่อยากอยู่ท่ามกลางความแออัด (แต่ที่ฝรั่งว่าแน่นน่ะ ยังไงก็ยังไม่เท่ากรุงเทพของเราอยู่ดี) ก็จะขยับขยายออกไปอยู่บริเวณแผ่นดินใหญ่โดยรอบเกาะ ทั้งฝั่งรัฐนิวเจอร์ซีย์ที่อยู่ทางตะวันตก พื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐนิวยอร์กที่อยู่ทางเหนือ หรือเกาะลองไอแลนด์ที่อยู่ทางตะวันออก ใครจะเข้ามาทำงานในเมืองก็อาศัยระบบขนส่งมวลชนอันรวดเร็ว (เสียแต่ไม่สะอาดเท่าบ้านเราอีกน่ะแหละ) จากชานเมืองเข้ามา ได้แก่รถไฟใต้ดินที่มีมานานหลายสิบหรือเกือบร้อยปีซึ่งขยายไปทางตะวันออกจนถึงสนามบินนานาชาติ JFK และรถ PATH ที่สร้างใหม่เริ่มจากต้นทางบริเวณซากของ World Trade Center ลอดใต้ทะเลไปยังฝั่งนิวเจอร์ซีย์

ผมได้มีโอกาสมาเยือนนิวยอร์กช่วงสั้นๆ เพียง 2-3 วันด้วยเที่ยวบินตรงจากกรุงเทพ (ซึ่งเป็นสัปดาห์สุดท้ายที่การบินไทยเปิดให้บริการ) ใช้เวลากว่า 17 ชั่วโมงจากสนามบินสุวรรณภูมิ ตรงขึ้นไปทางเหนือ ผ่านจีน ไซบีเรีย (รัสเซีย) เฉียดขั้วโลกเหนือแล้ววกลงมาทางแคนาดา จนถึงสนามบิน John F. Kennedy รวมเวลากว่า 17 ชั่วโมง จากนั้นลากกระเป๋าขึ้นรถใต้ดินแบบทุลักทุเล 2-3 ทอดไปถึงโรงแรมในอีกชั่วโมงเศษๆ ถัดมา รถใต้ดินที่นี่ขึ้นยาก เข้าใจยากกว่าหลายๆเมืองในโลก เช่นมีทั้งรถธรรมดาที่จอดทุกสถานี รถด่วนที่จอดเฉพาะสถานีหลัก แต่วิ่งในเส้นทางเดียวกัน (ต้องดูป้ายดีๆ)

มาถึงนิวยอร์กแล้วก็ต้องไปขึ้นตึก เอ็มไพร์สเตท (Empire State Building) ตึกสูงที่สุดในนิวยอร์กที่ได้ตำแหน่งคืนมาหลัง World Trade Center ถูกทำลายลงในเหตุการณ์ 11 กันยายน 2001 แต่ตัวตึกเองซึ่งสร้างและตกแต่งในสไตล์ Art Deco ตั้งแต่ยุค 1930 ก็กำลังอยู่ระหว่างการ renovate ใหม่หมด ทำให้สภาพภายในไม่ค่อยน่าดูนัก ส่วนอาคารที่นิยมขึ้นไปชมวิวอีกแห่งแต่สูงรองลงไปหลายอันดับคือตึก Rockefeller หรือThe Rock ส่วนตึกสูงที่เป็นอันดับสองและจัดว่าเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมที่สวยงามอีกแห่งคือตึกไครสเลอร์ ที่เป็นสไตล์ Art Deco เช่นกัน

จากยอดตึกเอ็มไพร์สเตท มองลงไปทางใต้จะเป็นหมู่ตึกระฟ้าแน่นขนัด

อีกแห่งที่มาถึงนิวยอร์กแล้วพลาดไม่ได้คือเทพีเสรีภาพ หรือ Statue of Liberty ซึ่งอยู่บนเกาะเล็กๆของเธอโดยเฉพาะ ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะแมนฮัตตันลงมาเล็กน้อย นั่งเรือจากท่าในสวน Battery Park ใต้สุดของเกาะราวสิบห้านาทีเท่านั้น แต่ที่ใช้เวลานานจริงๆคือตรวจค้นผู้โดยสารและสัมภาระที่จะขึ้นเรือเพื่อป้องกันการก่อการร้าย แถมที่เคยเปิดให้ขึ้นไปดูข้างในรูปปั้นเทพีเสรีภาพได้จนถึงส่วนหัวและมงกุฎ ก็ต้องจองตั๋วล่วงหน้าและตรวจเข้มอีกชั้นหนึ่ง ส่วน%E

จุดเริ่มต้นของทริปครั้งนี้มาจากเพื่อนคนนึงที่อยากเที่ยวมากๆเลยชวนกันเที่ยวที่ไหนซักแห่ง เพราะเห็นโปรโมชั่นสายการบินหนึ่งที่ถูกมากจนน่าสนใจ มีสถานที่ให้เลือกหลายที่ไม่ว่าจะเป็น สิงคโปร์ ฮ่องกง มาเก๊า เวียดนาม ลาว และมาเลเซีย เราเลือกไปมาเลเซียไปลงที่ ปีนัง แล้วก็ให้เพื่อนจองตั๋วทันทีแต่ก็เป็นการจองตั๋วเที่ยวข้ามปีเลยทีเดียว ระหว่างรอให้ถึงวันไปเที่ยวก็ให้เพื่อนที่เป็นตัวตั้งตัวตีคอยหาข้อมูลที่เที่ยวไว้ให้เรียบร้อย ส่วนฉันเป็นคนติดต่อจองที่พักให้เอง และเพื่อนอีกคนให้ทำหน้าที่เตรียมเงินเผื่อเพื่อนไปด้วย ^_^

หลังจากนั้นฉันก็หาข้อมูลจากคนอื่นๆที่เคยไปเที่ยวมาแล้วจากอินเตอร์เน็ตเพิ่มเติมจนได้เจอกับที่พักดูสวย แล้วก็น่าไปพักมากๆหนึ่งชื่อว่า Segara Ninda เป็นบ้านพักที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาพัก บ้านหลังนี้มีประวัติที่น่า

สนใจทีเดียวแต่เดิมเป็นบ้านของ “พระยาภูมินารถภักดี” อดีตเจ้าเมืองและจางวางกำกับราชการเมืองสตูล สมัยรัชกาลที่ 5-6 ชื่อเดิมของท่านคือ กูเด็น บินกูแมะ (Ku Din Ku Meh) เป็นชาวมลายูโดยกำเนิด ปัจจุบันคุณลุงที่ดูแลบ้านหลังนี้ก็คือรุ่นเหลนของท่านพระยามีชื่อว่า Tengku Yahaya ฉันก็ติดต่อจองห้องพักสำหรับสามคนไปเรียบร้อย จากนี้ก็แค่รอวันเดินทางเที่ยว ฉันตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้ไปเที่ยวนอกประเทศเป็นครั้งแรกนี่เป็นเหตุผลที่เลือกไปเมืองเล็กๆอย่างปีนังแต่ก็วางแผนไว้ว่าจะไปดูตึกแฝดที่กัวลาลัมเปอร์กันด้วย

ใกล้ถึงวันเดินทางไม่กี่วันเพื่อนที่เป็นตัวตั้งตัวตีกลับไปด้วยไม่ได้ เพราะพาสปอร์ตเหลืออีกไม่กี่เดือนจะหมดอายุ ไม่ได้ตรวจดูก่อน แต่เพื่อนบอกว่าจะพยายามตามมาทีหลัง กลายเป็นว่าเหลือกันสองคนซึ่งหาข้อมูลกันมาเพียงนิดหน่อยเท่านั้น เอาเป็นว่าลุยกันไปสองคนแล้วกัน …

ออกเดินทางสู่ปีนัง

วันออกเดินทางนั่งเครื่องบินมาลงที่สนามบินปีนังเป็นสนามบินเล็กๆแต่ก็มีนักท่องเที่ยวมาเยอะอยู่เหมือนกัน อย่างแรกเราต้องไปยังที่พักกันก่อน ตามที่อ่านจากประสบการณ์ของคนที่เคยมาเที่ยวแล้วเค้าแนะนำให้นั่งแท็กซี่จากด้านนอกสนามบินเพราะจะได้ราคาถูกกว่า เราเลยเดินออกไปดู ก็เจอแท็กซี่จอดอยู่คันนึง ตกลงราคาได้ตามนั้นจริงๆ แล้วเราก็มุ่งหน้าเข้าสู่ George Town ซึ่งเป็นเมืองหลวงของปีนังเพื่อไปยังที่พัก เมื่อได้เห็นที่พักแล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆที่เลือกมาพักที่นี่ เป็นบ้านที่สวยและน่าอยู่มากๆ เราพักกันสามคืนก็อยู่ที่ราคา 270 ริงกิตหรือราวๆ 3,000 บาท ถือว่าเป็นราคาที่ไม่แพงเลย เมื่อเดินเข้าไปในบ้านก็พบคุณลุงเจ้าของบ้านนั่งอยู่ หลังจากบอกว่าเราเป็นคนที่ติดต่อจองห้องพักไว้ คุณลุงก็พาเราเดินดูห้องพักว่าต้องการห้องไหนเมื่อเดินดูทั่วแล้วก็ตกลงว่าเลือกห้องชั้นบนเพราะว่าโปร่งสบาย แม้ว่าห้องน้ำจะอยู่ด้านนอกแต่ก็ไม่เป็นไรเพราะว่าวันที่เราไปพักก็มีแขกที่ไปพักแค่ห้องเราเท่านั้น ที่สำคัญคือราคาถูกกว่าห้องชั้นล่างด้วย เมื่อทำการเช็คอินเรียบร้อยคุณลุงก็พาไปดูห้องๆหนึ่งที่ทำเป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดย่อมภายในบ้าน ซึ่งจัดแสดงประวัติและข้าวของเครื่องใช้ในสมัยพระยาภูมินารถภักดี จากนั้นเราก็ขึ้นไปยังห้องพักเก็บของพักเหนื่อยกัน แล้วก็นั่งวางแผนเที่ยว เมื่อวางแผนเสร็จแล้วเราก็ออกเดินเล่นสำรวจบริเวณใกล้ๆ

วันแรกผ่านไปด้วยดี … หลังจากนอนดูทีวีได้พักนึงก็ได้เวลาที่จะต้องนอนพักผ่อนเอาแรงไว้สำหรับการเที่ยวในวันพรุ่งนี้กันต่อ

?

?

?

?

ตะลอนทัวร์ที่ George Town ชมจุดชมวิวบนตึก Komtar

เช้าวันที่สอง … เริ่มต้นที่จุดชมวิวในตัวเมืองเมืองที่ตึก Komtar เป็นตึกสูง 65 ชั้น ตั้งอยู่กลางเมือง George Town เราเดินจากที่พักไปที่ตึก จ่ายค่าตั๋วสำหรับขึ้นไปชมวิวแล้วพนักงานก็พาขึ้นไปยังชั้น 60 ด้านบนนี้ถ้ามองไปทางฝั่งตะวันตกจะเห็น Penang Hill อยู่ไกลๆ มองไปทางใต้จะเห็นทะเล และเห็นสะพานเชื่อมระหว่างเกาะปีนังกับฝั่งบัตเตอร์เวิร์ธ หลังจากชมวิวบนตึกแล้วเราก็มาเดินชมเมือง ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่เกาะปีนังมีทั้งคนจีนและคนแขกปะปนกันทำให้รู้สึกแปลกตาอยู่ไม่น้อยที่คนต่างศาสนาและวัฒนธรรมสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบ

พอเริ่มหิวเราเลยเดินตามหาร้านอาหารอินเดียจำได้ว่าชื่อ Sri Amanda ตั้งอยู่บนถนนชื่อนี้ เราเดินหากันอยู่นานก็หาไม่เจอ เริ่มร้อนเพราะเป็นช่วงเที่ยง จนมาถามทางผู้หญิงคนนึงเค้าก็ใจดีพาเราไปที่ร้าน พอไปถึงเพื่อนฉันสั่งไก่ย่างทันดูรีหรือ Chicken Tandori เป็นไก่ที่หมักเครื่องเทศของอินเดียแล้วย่างในเตาอบดิน ส่วนฉันสั่งข้าวผัดแบบอินเดียเพราะหิวข้าวมากๆ พนักงานร้านเดินเอามาเสิร์ฟพร้อมกับให้ช้อนมาด้วย กลิ่นหอมทีเดียว หลังจากกินข้าวหมดก็ลองกินไก่ทันดูรีของเพื่อน ในจานก็จะมีไก่ทันดูรี แผ่นแป้ง (Naan) แล้วก็มีแกงอีกหนึ่งอย่างที่กินคู่กัน … นั่งมองโต๊ะอื่นๆซึ่งเป็นชาวอินเดียเค้ากินด้วยการใช้มือแต่โต๊ะเราใช้ช้อนนั่งกิน ซักพักเราสองคนเลยลองใช้มือกินกันบ้าง พนักงานร้านที่เดินไปมามองที่เราสองคนก็อมยิ้มกันใหญ่ ฮ่าๆๆ

หลังจากอิ่มท้องก็เดินถ่ายรูปที่ Little India ซึ่งเป็นย่านของชาวอินเดีย มีสินค้าอินเดียหลายอย่าง จากนั้นเราก็เดินไปยังบริเวณท่าเรือเฟอร์รี่ เป็นย่านเมืองเก่าของชุมชนชาวอังกฤษ มีสถานที่สำคัญๆตั้งอยู่ไม่ว่าจะเป็น City Hall, Tourist Information Center, โบสถ์ St.George, Pesara King Edward (หอนาฬิกา King Edward) สถานีดับเพลิง ป้อมปราการคอร์นเวลลิส, Penang Museum (พิพิธภัณฑ์ปีนัง) ซึ่งจัดแสดงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ หลังจากนั้นก็นั่งรถมาลงที่ Komtar เพื่อต่อรถไปไหว้พระที่ วัดไทยชัยมังคลาราม ซึ่งเป็นวัดไทยในปีนังและ วัด Dharamikarama ซึ่งเป็นวัดพม่า ตอนขึ้นรถก็บอกคนขับว่าให้ช่วยบอกด้วยว่าลงตรงไหน ระหว่างนั่งรถก็พยายามมองหาวัดเพื่อจะได้ลงถูก และรอสัญญาณจากคนขับนั่งไปจนคนลงหมดคันก็ปรากฏว่าเลยวัดมาแล้วส่วนคนขับก็ลืมบอก .. เลยนั่งรถย้อนกลับเพราะเพื่อนบอกว่าตอนมาเห็นวัดอยู่เหมือนกันน่าจะใช่เลยนั่งกลับมาลงตรงที่เพื่อนเห็น กว่าจะมาถึงวัดก็บ่ายสามโมงแล้วแต่ก็ยังเข้าไปเยี่ยมชมด้านในวัดได้อยู่ เมื่อไหว้พระทั้งที่วัดไทยและวัดพม่าแล้ว เราก็กลับที่พัก … ระหว่างที่นั่งรถเมล์กลับก็เพิ่งรู้ว่าย่านท่าเรือเฟอร์รี่นั้นไม่ไกลจากที่พักเท่าไหร่ เพราะรถเมล์ขับผ่านหน้าบ้านไป รู้สึกเหวอเล็กน้อย ท่าทางเราจะมีปัญหากับการนั่งรถเมล์กันนะ -_-!

เราไปลงที่ป้ายรถเมล์หน้าร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อของกินเล็กน้อย เมื่อเดินมาถึงหน้าที่พักก็เจอคุณลุงเจ้าของบ้านยืนอยู่หน้าบ้าน แกก็ทักทายว่าเที่ยวกันมาป็นยังไงบ้าง ยืนคุยพักนึง เราก็ถามถึงทะเล ว่าถ้าจะไปเที่ยวควรจะไปที่ไหนดี คุณลุงแนะนำให้ไปที่ Batu Feringhi เป็นย่านชายทะเลที่มี Night Market เป็นแหล่งเดินช้อปปิ้งอีกแห่งหนึ่ง หลังจากถามแหล่งเที่ยวเรียบร้อย เราก็เข้าห้องพัก

การท่องเที่ยวในวันที่สองก็จบลงด้วยความหิว … เมื่อได้เวลามื้อค่ำเราก็ตรงดิ่งไปที่ Red Garden ซึ่งเป็นร้านตามที่คนเดิมแนะนำไว้เพราะอยู่ใกล้ที่พัก พอไปถึงร้านก็หาที่นั่งแล้วสั่งอาหารมากิน เตรียมเมนูมาแล้วว่าจะกิน ฉ่าก๋วยเตี๋ยว หรือเส้นก๋วยเตี๋ยวผัดหน้าตาคล้ายผัดซีอิ๊วบ้านเราแต่เส้นก๋วยเตี๋ยวลักษณะคล้ายกับเส้นหมี่สั่ว เครื่องที่ใส่ก็มีถั่วงอก กุ้ง หมูและเนื้อสัตว์อื่นๆ รสชาติก็อร่อยดี แล้วก็สั่งเมนูอื่นๆมากินเพิ่ม อิ่มแล้วก็เดินดูของตามร้านค้าที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ แล้วก็กลับมาที่พัก … นอนดูละครอีกตามเคย … ดูไม่รู้เรื่องเหมือนเคย … ซักพักก็หลับ … พรุ่งนี้เที่ยวต่อ

นั่งรถรางขึ้น Penang Hill เดินเที่ยว Night Market

เช้าวันที่สามตื่นเร็วกว่าทุกวัน เพื่อไปยัง Penang Hill ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของปีนัง แล้วก็แวะ Toy Museum จากนั้นก็ไปเดินเที่ยวที่ Batu Feringhi หลังจากเตรียมตัวเสร็จเราก็เดินไปขึ้นรถที่ตึก Komtar เหมือนเดิมเมื่อไปถึงเราก็แวะกินข้าวเช้าก่อน แล้วจึงซื้อตั๋วเพื่อขึ้น Penang Hill เมื่อซื้อตั๋วเสร็จก็ไปยืนรอรถรางที่จะพาเราขึ้นไปด้านบน บรรยากาศบนรถรางก็สนุกสนานดีถ่ายรูปเล่นกันเพลิดเพลิน บนจุดชมวิวก็จะมองเห็นทิวทัศน์ด้านล่างบริเวณรอบๆ เดินชมวิวและดูบรรยากาศไปรอบๆก็ถึงกับเหงื่อตกเพราะอากาศร้อนมากจริงๆ เราเลยไปนั่งที่ร้านอาหารเพื่อหลบร้อนด้วยการกินขนมหวาน ดูแล้วก็เหมือนน้ำแข็งใสบ้านเรา

เมื่อเดินวนรอบแล้วเราก็นั่งรถรางลงมาด้านล่าง แวะซื้อโปสการ์ดเสร็จก็เดินมาขึ้นรถเพื่อจะไปแวะที่ Toy Museum ดูจากแผ่นพับแนะนำที่เที่ยวแล้วที่ Toy Museum เป็นที่จัดแสดงของเล่นต่างๆมากมาย ทั้งของเล่นแปลกๆและของเล่นที่เป็นที่นิยมก็ถูกรวบรวมมาแสดงที่นี่

จากนั้นก็นั่งรถเมล์มาลงที่ Komtar เพื่อต่อรถไปทาง Batu Feringhi เราสองคนก็นั่งเล็งป้าย Toy Museum กันถ้าเห็นก็จะรีบลงทันที นั่งจ้องกันจนมาถึงโรงแรมที่เห็นแต่ไม่ยักจะเห็นป้าย Toy Museum ผ่านตาเลย ลงความเห็นกับเพื่อนว่าเราคงเลยกันมาแล้ว (มีปัญหากับการนั่งรถเมล์จริงๆสินะ T_T) เมื่อเลยมาแล้วเราก็ตัดสินใจตรงไปที่ Batu Feringhi กันเลย ไปถึงที่นั่นตั้งแต่บ่ายสองโมงกว่าร้านค้าจะปิดขายตั้งทุ่มนึง … เราเลยฆ่าเวลาด้วยการเดินเล่นริมทะเลเดินถ่ายรูปเล่นกันพักนึงก็เดินมาหาอะไรกินตรงร้านริมชายหาดซึ่งได้เวลามื้อเย็นพอดี นั่งกินกันไปเรื่อยๆจนประมาณหกโมงครึ่งเราก็ลองออกมาเดินเตร็ดเตร่กัน

ย่าน Batu Feringhi นี้เป็นที่ตั้งโรงแรมใหญ่ๆเรียงรายตลอดชายหาดและมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเยอะกว่าในตัวเมือง เราก็เริ่มต้นเดินตั้งแต่ร้านแรกไปเรื่อยๆ มีของขายหลากหลาย เพื่อนฉันช้อปได้มาหลายอย่างเลย ส่วนฉันเองซื้อของฝากนิดหน่อย เวลาแวะซื้อของคนขายส่วนใหญ่ก็จะถามว่าเป็นคนไทยใช่ไหม คนขายบางคนก็พูดภาษาไทยได้ด้วย เดินกันเพลินจนมาถึงสุดทางที่มีร้านค้าตั้งขาย นี่ก็สี่ทุ่มครึ่งแล้วไม่แน่ใจว่ายังมีรถเมล์วิ่งอยู่หรือเปล่า เลยเดินย้อนกลับมานั่งแท็กซี่กลับ

คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้ว พรุ่งนี้เป็นวันเดินทางกลับกรุงเทพ เวลาผ่านไปไวจริงๆ … วันพรุ่งนี้ต้องหาซื้อของฝากกลับบ้านด้วย

ได้เวลาเดินทางกลับ

เช้าวันที่สี่ ช่วงสายเราไปเดินที่ Prangin Mall ห้างสรรพสินค้าชื่อดังของปีนังซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆกับตึก Komtar กะว่าจะหาซื้อของฝากกัน มาถึงห้างช่วงเที่ยง เราก็เดินหาร้านขายของฝาก แต่ไม่เจอจึงเดินไปที่ตลาดแทน ก็เจอร้านขายขนมของฝากอยู่ที่ตลาดนี่เอง หลังจากซื้อของฝากกันเต็มไม้เต็มมือแล้วก็กลับที่พักเพื่อเก็บข้าวของ เมื่อตรวจดูสัมภาระเรียบร้อยแล้วก็ลงมาด้านล่างเพื่อเช็คเอาท์ จ่ายเงินค่าที่พักเรียบร้อย เราก็ลาคุณลุงเจ้าของบ้านแล้วก็เรียกแท็กซี่เพื่อไปยังสนามบิน …. ได้เวลากลับบ้านแล้วสินะ

สี่วันกับการเดินทางมาเที่ยวปีนัง เกาะเล็กๆ ที่มีความสงบ น่าสนใจ และมีเสน่ห์ในตัว หลายคนมาเที่ยวที่นี่ครั้งแรกแล้วก็ยังมาอีกเป็นครั้งที่สอง แม้ว่าจะมีแหล่งท่องเที่ยวอยู่ไม่กี่แห่ง แต่ได้มาที่นี่ก็ถือว่าไม่ผิดหวังกับการเที่ยวต่างประเทศครั้งแรกของฉันกับเพื่อน ที่สำคัญคือได้ความประทับใจของผู้คนที่นี่ด้วย

แต่ที่ประทับใจมากที่สุดคือคนขับรถเมล์ของปีนัง เวลาที่มีคนกดกริ่งลงก็จะจอดให้ตลอด แม้ว่าคนจะเดินลงช้าก็ไม่มีเร่ง เมื่อมีคนจะขึ้นรถแล้วรถจอดห่างจากคนที่เรียก คนๆนั้นก็เดินมาขึ้นแบบปกติ ไม่ได้มีอาการเร่งรีบ หรือวิ่งมาขึ้นรถแต่อย่างใด ถือเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมากๆ เพราะภาพแบบนี้หาดูไม่ได้ที่กรุงเทพฯ !!!

ที่จริงตั้งใจไว้ตั้งแต่ฉบับที่แล้วว่าจะเล่าเรื่อง ?จากบอลลูนที่ลำตะคอง ถึงเชียงของที่ริมโขง แต่ปรากฏว่ามีอาการชีพจรลงเท้าอย่างรุนแรง ส่งผลให้มีทริปมาเล่าสู่กันฟังหลายๆ อันต่อเนื่องกันจนเขียนไม่ทัน ก็เลยขออนุญาตรวบยอดหลายๆทริปในช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา มาเล่ารวมกันด้วยการบรรยายภาพแทนนะครับ

บอลลูนที่ปากช่อง
อันนี้เป็นเทศกาล Balloon Festival ที่ปากช่อง เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน 2550 ที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกในเมืองไทยของการประชันนักบอลลูนอากาศร้อน (Hot air) จากทั่วโลกกว่า 30 ทีม บ้างก็ลอยพรวดพราดขึ้นสูงทันใจ บ้างก็ขึ้นไม่ไหวลอยเรี่ยพื้นดิน และยังมีการแสดงการบินของร่มบินติดเครื่องยนต์แบบต่างๆ ให้ชมกันด้วย

เชียงราย
งานนี้เริ่มจากการไปทอดกฐินที่เชียงราย ต่อด้วยรายการทัวร์ภูชี้ฟ้าตอนไม่เช้านัก เลยไปดูบริเวณที่แม่น้ำโขงกับแม่น้ำเมย (กั้นเขตแดนไทย-พม่า) บรรจบกัน (สบเมย) หรือที่เรียกว่าสามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งเชื่อมต่อสามประเทศ ไทย พม่า ลาว ต่อด้วยการขับรถเลียบริมน้ำโขงไปนอนเล่นที่ อ. เชียงของ ที่กำลังฮอตในฐานะเป็นประตูสู่เมืองลาว จะข้ามไปเมืองห้วยทราย (ฝั่งตรงข้าม) เพื่อต่อไปจีน (สิบสองปันนา) หรือจะล่องเรือไปหลวงพระบางเมืองมรดกโลก ล้วนแต่เริ่มต้นได้จากที่นี่ อีกทั้งยังมีแผนการจะสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงไปฝั่งลาวอีกด้วย (ถนนเชื่อมต่อและสะพานข้ามคลองแถวนั้นน่ะทำหกเลนรอไว้แล้ว แต่ตัวสะพานข้ามโขงน่ะยังไม่เห็นแววสักที)

ทอดกฐิน / ผ้าป่า
ภูชี้ฟ้ากับทะเลหมอกยามเช้า
พระบรมราชานุสาวรีย์ พญาเม็งราย ผู้สร้างเมืองเชียงราย
พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สามเหลี่ยมทองคำ
พระอุโบสถ วัดพระธาตุสามเงา ระหว่างเส้นทางจากเชียงแสนถึงเชียงของ
จุดชมวิว ระหว่างเส้นทางเลียบแม่น้ำโขง จากเชียงแสนถึงเชียงของ
ริมฝั่งแม่น้าโขงที่เชียงของ
พระตำหนักของสมเด็จย่าที่ดอยตุง

มาเก๊า
ความจริงทริปนี้เป็นการไปดูงานที่ฮ่องกง แต่มันไม่มีอะไรใหม่ให้เล่าสักเท่าไหร่ ที่น่าตื่นตาตื่นใจกลับเป็นรีสอร์ทคาสิโนใหม่ล่าสุดแห่งหนึ่งของมาเก๊า ชื่อ The Venetian ที่ทำเลียนแบบเมืองเวนิสแต่เป็นแบบ in-door ว่ากันว่าอลังการบานตะไท งานนี้เลยต้องควักกระเป๋าค่าเรือไปกลับสองร้อยกว่าดอลลาร์ฮ่องกง (พันกว่าบาท) ข้ามทะเลไปพิสูจน์ด้วยตาตนเองว่ามาเก๊าในปัจจุบันหลังจากโปรตุเกสคืนให้จีนตามสัญญาเช่า 99 ปีที่หมดลงหลังฮ่องกงหนึ่งปี มีสภาพเป็นอย่างไร รวมถึงโบราณสถานอย่าง The Ruins of St. Paul ที่บูรณะใหม่กลางใจเมืองด้วย

MGM Grand โรงแรมเปิดใหม่ล่าสุด มีหลายพันห้อง
โรงแรม Grand Lisboa รูปทรงแปลกตา
The Venetian ภายนอกดูเรียบง่าย

แต่ภายในอลังการงานสร้างจริงๆ (ใช้ทองคำกว่า 1 ตันในการตกแต่ง!) ท้องฟ้าที่เห็นน่ะปลอมทั้งนั้น (นึกถึงโดมในเรื่อง Truemans show) ส่วนคลองที่เห็นก็น้ำลึกแค่เข่าเอง ตึกแบบโบราณ แต่ร้านที่เปิดขายน่ะแบรนด์เนมราคาจับไม่ลงทั้งนั้น
The Ruins of St. Paul ซากโบราณสถานสำคัญ ถูกประกาศให้เป็นมรดกโลก และเป็นสัญลักษณ์ของมาเก๊า

อีสานใต้
ทริปนี้แวะปราสาทเมืองต่ำ และปราสาทเขาพนมรุ้ง สองปราสาทหินสำคัญในจังหวัดบุรีรัมย์ ระหว่างทางไปสุรินทร์และอุบล พอจะมีเวลาถ่ายรูปมาให้ชมกันถึงความอลังการงานสร้างของขอมโบราณที่ใช้เวลากว่า 90 ปี

ปราสาทเมืองต่ำ อยู่บนที่ราบ

ปราสาทเขาพนมรุ้ง นอกจากจะต้งอนั่งรถขึ้นเขาไปแล้ว ยังต้องเดินขึ้นเนินต่อไปถึงบันได และไต่บันไดหลายร้อยขั้นขึ้นไปยังตัวปราสาทที่อยู่บนยอดเนินสูงลิบอีกทอดหนึ่ง
ทับหลังนารายณ์บรรณทมสินธุ์ (จำลอง) ที่ติดตั้งไว้ในตำแหน่งเดิมเหนือประตูหลักของปราสาทเขาพนมรุ้ง ส่วนตัวจริงที่ขอคืนมาได้จากพิพิธภัณฑ์ในนิวยอร์ก นั้นเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่กรุงเทพ