วัยรุ่นกับการเล่นอินเทอร์เน็ตถือว่าเป็นของคู่กันธรรมดา แต่ใครจะรู้บ้างล่ะว่า ถ้าเอามาใช้แบบไม่มีประโยชน์ก็เกิดโทษมหันต์ได้เช่นกัน โดยเฉพาะกระแสของเว็บยุคเครือข่ายสังคมที่ใครๆ ก็สามารถหาเพื่อนใหม่ โพสต์ข้อความ รูปภาพ โชว์คลิปวิดีโอ ทำอะไรตามใจ อวดใครได้แบบอิสระมากขึ้น

คุณเคยบ้างไหมที่หาเพื่อนต่างชาติโดย msn หรือบางทีมีอีเมล์ที่ไม่รู้จักมาแอด เราจะบล็อกก็กลัวว่าเป็นเพื่อนสนิทเปลี่ยนอีเมล์รึเปล่า จำเป็นต้อง accept ไปก่อน ต่อมา พอเพื่อนมาทัก กลับเป็นประโยคแปลกๆ ไม่คุ้นตา อย่างเช่น Vad g r du? que fais-tu? อย่าเพิ่งจบบทสนทนา หรือว่าบล็อกเพื่อนคนนั้นไปเสียก่อน เพราะนั่นเราอาจเสียเพื่อนที่ดีในอนาคต หรือว่าอดที่จะรู้ภาษาต่างชาติเพิ่มเติมไปเลยก็ได้

สมัยนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักโปรแกรมแชทท็อปฮิตติดลมบนอย่าง Windows Live Messenger หรือที่เรียกติดปากกันว่า MSN อีกแล้ว (เดี๋ยวนี้ย่อกว่าเดิมอีก พูดแค่ เล่นเอ็ม ก็รู้กันแล้ว) สมัยก่อนนั้นน้อยคนที่จะติดต่อกันทางอินเทอร์เน็ต มีโปรแกรมแชทอยู่ไม่กี่โปรแกรม ที่นิยมก็อย่างเช่น ICQ (โอ๊ะ..โอ.. โอ๊ะ..โอ..) หรือ Pirch ซึ่งเราก็จะเห็นแค่ตัวอักษรที่พิมพ์โต้ตอบกันไปมาเท่านั้น

กำลังเล่น msn อยู่ดีๆ จู่ๆ ก็มีเสียงทักทายของเพื่อนแว่วมาแสบแก้วหู ก็ยังงงอยู่ว่า เอ๊ะ เสียงนั้นมาได้อย่างไร ก็ในเมื่อฉันพิมพ์คุยกะเธออยู่เลย แถมไม่ได้ใช้ไมค์ คุยกันแบบ call ซะด้วย พอเปิดดูหน้าต่าง MSN อีกที ก็ถึงบางอ้อ ว่านี่มันคลิปเสียงของเพื่อนนี่!!!

เทคโนโลยี Web 2.0 มีจุดเด่นตรงที่ผู้ใช้สามารถร่วมสร้างเนื้อหาบนอินเทอร์เน็ตได้โดยไม่จำกัดแค่เพียงเจ้าของ ทีมงาน ผู้จัดทำหรือผู้ดำเนินการเว็บไซต์เท่านั้น ทำให้เกิด webware มากมาย ทำหน้าที่คล้าย software ทำงานต่างๆบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ตได้ โดยส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องลงโปรแกรมไว้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ให้เปลืองพื้นที่ฮาร์ดดิสก์