หลายคนคงปฏิเสธไม่ได้ว่า Social media เข้ามามีบทบาทกับชีวิตประจำวันของเรามากมาย เราได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมออนไลน์ กลายเป็น Netizen ไปโดยไม่รู้ตัว แต่ใครจะรู้ล่ะครับว่า พลังของ Social media ณ ขณะนี้ มันข้ามเส้นแบ่งจากโลกออนไลน์ มายังโลกแห่งความเป็นจริงของเราได้แล้วด้วย

 

พอดีวันก่อนผมเพิ่งคุยกับเพื่อนเกี่ยวกับการใช้เงินใน Social Network ว่าเขาเอาไปทำอะไรกันบ้าง ก็ได้คำตอบว่าเอาไปซื้อ item ซื้อ application ซื้ออะไรที่ส่วนใหญ่จะเป็น digital/virtual goods หรือสินค้าสิ่งของที่จับต้องไม่ได้ (อยู่ได้เฉพาะในโลกออนไลน์นั่นเอง เช่น รูปภาพ วิดีโอ เป็นต้น) ซึ่งอาจจะมองคล้ายๆการจับจ่ายซื้อของทำา e-commerce บน Social Network ก็ไม่เห็นจะแปลกอะไร แต่มันมีประเด็นตรงที่ว่า บางครั้งเราอาจจะซื้อ digital gifts เหล่านี้ให้เพื่อนใน Social network ของเราด้วย ถ้าเคยเห็นกันก็อารมณ์ประมาณว่า วันเกิดเพื่อนก็ส่ง e-cards ไปให้ แนบไฟล์ animation น่ารักๆ อะไรประมาณนั้น ซึ่ง…ก็ยังคงธรรมดาๆอยู่ แต่ที่ไม่ธรรมดาคือ ผมนึกขึ้นได้ว่าเคยได้ยินว่ามีเว็บไซต์รับส่งดอกไม้ให้เพื่อนบน Social network ด้วย จึงเกิดคำถามในใจว่าเค้าทำยังไงกันเนี่ย

ค้นไป ค้นมา ก็เจอกับเว็บที่ชื่อ www.socialf lowers.com เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2007 โน่น เป็นบริการ application ตัวหนึ่งสำหรับ Facebook (โฮ ท่าทางจะตั้งแต่ยุคบุกเบิกเลยนะนั่น) เว็บนี้ให้บริการโดยบริษัทขายดอกไม้แห่งหนึ่งชื่อ Florist OneInc. ซึ่งเริ่มทำ e-commerce ตั้งแต่ปี 1999 และเค้าบอกว่าถ้าย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นเป็นแค่ธุรกิจครอบครัวที่เริ่มทำกันตั้งแต่ 40 กว่าปีก่อน ถึงตอนนี้ก็ขายดอกไม้ไปแล้วกว่า 35 ล้านเหรียญ เท่านั้นเอง อืมมมมม… อะไรจะขนาดนั้น แต่นั่นไม่ใช่ point ครับ สิ่งที่ผมสงสัยคือ เรื่องสิทธิส่วนบุคคล (Privacy) ที่ฝรั่งส่วนใหญ่จะคำนึงกันหนักหนาว่า กลัวคนอื่นจะรู้ข้อมูลของตนเอง กลัวคนอื่นรู้ที่อยู่จริงๆ แล้วการส่งดอกไม้ใน Social Network เขาทำกันอย่างไร จึงได้ลองอ่านวิธีการที่เวิร์กๆของเขา และสรุปออกมาได้ 4 ขั้นตอนดังต่อไปนี้ครับ

1 เลือกเพื่อนจาก list ใน Social network ของคุณเอง

2 เลือกสินค้าที่คุณอยากให้ส่งเขา/เธอ ผู้นั้น โดยอาจจะใส่คำพูดส่วนตัวลงไปด้วย (เพื่อให้ผู้รับมั่นใจว่าไม่ใช่ spam) แล้วทางเว็บไซต์จะขอข้อมูลในการชำาระเงินจากคุณ

3 ทางเว็บส่งข้อความไปยังผู้รับว่ามีคนส่งของมาให้ ต้องการจะรับหรือไม่ ถ้ารับก็บอกที่อยู่จริงๆมาด้วย จะได้จัดส่งให้ถูก

4 หลังจากได้ที่อยู่จริงทางเว็บก็ทำาการหักเงินจากผู้ส่ง และส่งของให้ผู้รับโดยไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลของแต่ละฝ่ายให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรู้

เพียงเท่านี้คุณก็จะสามารถส่งดอกไม้ไปให้เพื่อนได้โดยไม่ต้องรู้ที่อยู่ของเขา/เธอ และผู้รับก็มั่นใจได้ว่าข้อมูลส่วนบุคคลของตัวเองจะไม่ถูกเปิดเผย (แต่นั่นหมายถึงทั้งผู้รับและผู้ส่งต้องเชื่อใจเว็บที่ให้บริการด้วยนะครับ) ฟังดูแล้วก็ make sense มากๆ ผมเลยลองหาต่อว่ามีที่อื่นอีกไหมที่ให้บริการคล้ายๆกัน ก็โชคดีไปเจอบทความใน mashable.com เกี่ยวกับการส่งของขวัญไปยังเพื่อนใน Twitter ของคุณ ที่เค้าแนะนำไว้ 5 เว็บไซต์ ดังต่อไปนี้

parcelgenie.com ให้บริการส่งของขวัญ มีให้เลือกตั้งแต่ ต่างหู, ลูกกวาด, แก้วน้ำ, ของกระจุกกระจิกชิวๆ มูลค่าไม่สูงมากนัก สำหรับผู้ที่อยู่ในสหรัฐ, แคนาดา, อังกฤษ, ออสเตรเลีย และยุโรปบางประเทศ ซึ่งก็ทำได้ทั้งบน Facebook และ Twitter

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tigerbow.com มีสินค้าที่ดูดีขึ้นมาให้เลือกอีกหน่อย ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ เสื้อ T-shirt จัดส่งให้ทั่วโลกเลยทีเดียว

 

 

 

twitgift.com เว็บนี้ยังมีของขวัญให้เลือกไม่เยอะ เช่น ช็อกโกแลตชิป, ซองใส่โทรศัพท์ Android หรือ สร้อยคอ Twitter ที่แตกต่างจาก 2 เว็บแรกคือ ไม่ต้องเป็นเพื่อนกันก็สามารถส่งให้กันได้ โดยใช้แค่การระบุ @ ถึง account ใน Twitter เท่านั้น

 

twegistry.com อารมณ์เดียวกับ twitgift.com แต่มีของให้เลือกเยอะหน่อย

sendsocial.com เป็นบริการเฉพาะในประเทศอังกฤษ ซึ่งอันนี้สิครับแตกต่างอย่างแท้จริง เพราะทางเว็บไม่ได้มีสินค้าให้เลือกแต่จะไปรับสิ่งของจากผู้ส่งไปส่งให้ผู้รับเลย (โอ้วว…แม่เจ้า) ขั้นตอนก็คือ คุณบอกว่าต้องการส่งของให้ @ คนไหน แล้วทางเว็บจะมี link พิเศษส่งไปให้ผู้รับคนนั้น ถ้าผู้รับยินยอมทางเว็บก็จะจัดส่ง barcode ไปให้คุณ print ไว้แปะบนกล่อง จากนั้นทางเว็บจะไปรับและนำาไปส่งให้ผู้รับ ดังนั้นที่อยู่ของทั้งผู้รับและผู้ส่งก็จะไม่ถูกเปดิ เผยในขั้นตอนใดๆทั้งสิ้น แต่อันนี้ดูน่ากลัวนะครับว่าจะได้ surprised gift อะไรหรือเปล่า

ทั้งหมดนั้นใช้หลักการคล้ายๆกันในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในโลกออนไลน์ออกมายังโลกออฟไลน์ที่เราอาศัยกันจริงๆ อีกทั้งยังสามารถระมัดระวังในเรื่องสิทธิส่วนบุคคลให้กับผู้ใช้ได้อีกด้วย มองดูแล้วเป็นนวัตกรรมที่ต่อยอด จาก e-commerce ธรรมดาๆอีกขึ้นหนึ่ง ซึ่งทำได้ไม่ยากนัก แต่ก็อีกนั่นแหละครับที่เราก็ยังไม่ค่อยได้เห็นการนำมาใช้งานในเมืองไทยอีกเช่นเคย อาจจะเป็นเพราะพฤติกรรมในการจับจ่ายใช้สอยผ่านบัตรเครดิต ความเชื่อถือในเรื่องคนกลาง หรือในเรื่องการส่งของที่ทุกคนยังไม่มั่นใจใน logistics ของไทย ว่าจะสามารถทำได้ดีสักแค่ไหน การจะก้าวข้ามผ่านความกลัวต่างๆเหล่านี้ ส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับโครงสร้างพื้นฐานทางเทคโนโลยีของบ้านเราที่ต้องไล่ให้ทันต่างประเทศ แต่ส่วนที่สำคัญที่สุดก็คือการพัฒนาคนของเราให้พร้อมทั้งการเป็นผู้ใช้และการเป็นผู้สร้าง หากเราเพียงแต่มองก็คงจะไม่เกิดอะไรขึ้น ดังนั้นมาเริ่มกันเถอะครับ ช่วยกันก้าวอย่างช้าๆไปด้วยกัน เพื่อประเทศชาติของเรา แล้วคุณล่ะคิดอย่างไร How do u think?

 บทความ : วิลาส ฉ่ำเลิศวัฒน์